We zijn in een aantal blog posts aan het verkennen wat jij als jeugdleider praktisch kunt doen om je predikant (voorganger, dominee, enz.) te dienen. We hebben het gehad over het belang van gebed voor je predikant en over hoe goed het is om het niet publiekelijk oneens te zijn. Vandaag bespreken we een derde aspect: gezeur voorkomen.

Je wilt niet weten wat predikanten aan gezeur over zich heen krijgen. Denk aan gemeenteleden of bezoekers die ergens ontstemd over zijn, maar ook aan andere bedieningsleiders of kerkelijk werkers. De één klaagt dat de preek te moeilijk was, de ander dat het te koud was in de kerk, een derde dat het licht in de rolstoel wc het nog steeds niet doet.

Weet je wat jij kunt doen als jeugdwerker om je predikant te dienen? Nog meer gezeur voorkomen. Ik kan drie hele praktische dingen bedenken die je kunt doen om te voorkomen dat jouw predikant nog meet gezeur op zijn bord krijgt:

1. Ruim alles op

Mijn uitgangspunt was altijd dat ik het schoner en netter wilde achterlaten in het gebouw dan we het hadden aangetroffen. Voor jeugddiensten maakten we bijvoorbeeld gebruik van de ‘grote zaal’ en dus checkte ik vaak na afloop persoonlijk of alles weer op zijn plek stond, we geen troep hadden achtergelaten, enz. Ook de jeugdsoos werd wekelijks door mij nagelopen of het er toonbaar uitzag. Daarmee voorkwam ik dat een koster of iemand die na ons die ruimte wilde gebruiken wat te klagen had.

Je troep opruimen en schoonmaken is een hele praktische manier om je predikant te dienen – het voorkomt gezeur van anderen

Verder lezen…

We weten het allemaal: een leider zijn betekent dienen. Het betekent de mensen in je team dienen, de tieners en jongeren in je jeugdwerk dienen, de kerk dienen als geheel. Maar een leider zijn betekent ook de mensen dienen die boven je geplaatst zijn, zoals je predikant (*). Je predikant dienen, hoe doe je dat? Daar gaan we een paar posts aan wijden en we beginnen met een wat controversieel punt: dienen terwijl je het niet met je predikant eens bent.

Je predikant is misschien een geweldig geestelijk mens, maar dat wil niet zeggen dat je het altijd met elkaar eens bent. Er zullen tijden en momenten zijn dat je het zelfs sterk oneens bent. Dienen betekent dat je dergelijke meningsverschillen privé houdt als een manier om respect te tonen voor je predikant. Maak er een regel van om het nooit publiekelijk oneens te zijn met je predikant, tenzij de omstandigheden daar echt toe vragen. Als je namelijk je meningsverschillen wel publiek maakt, loop je het risico jezelf te beschadigen, de ander en de groep.

Wat doe jij in geval van onenigheid met je predikant, maak je het publiek of niet?

Verder lezen…

Bij aankomst op de Innov8 conferentie voor professionele jeugdwerkers vond ik een klein rood spiegeltje op mijn kussen. Een leuk presentje, want het thema van de conferentie is spiegelen. Het zette mij wel aan het denken.

Wat zie je eigenlijk als je in de spiegel kijkt? Normaal gesproken zie je dan de realiteit, tenzij je een lachspiegel hebt, of een andere vervormende spiegel. En ik denk dat dat de reden is waarom spiegelen zo confronterend is voor veel jeugdwerkers, want willen we die realiteit wel zien?

De realiteit over onszelf: we zeggen zo makkelijk ‘goed’ als mensen vragen hoe het met ons gaat, maar hoe gaat het nu echt? Wat voelen we echt en durven we die realiteit wel onder ogen te zien? Zoveel jeugdwerkers en geestelijk werkers worstelen met vermoeidheid, overbelasting, burnout en hardnekkige zonden in hun leven. Durven we dat onder ogen te zien?

De realiteit over de jongeren: zien we echt de jongeren zoals ze zijn, met hun positieve en negatieve kanten, of zien we hen alleen vanuit ons eigen denk kader? Durven we de problemen te erkennen waar zij mee worstelen, zoals de toenemende verslaving aan gamen en internet porno. Of sluiten we liever onze ogen voor deze realiteit, omdat die te confronterend is of omdat we niet weten wat we ermee aan moeten?

Spiegelen confronteert ons met de realiteit over onszelf, ons jeugdwerk, enz. Maar durven we dit aan?

Verder lezen…